به زودی همگام با حیوانات جهان را گسترش می دهیم!

جهان مکانی که در گوشه ای از آن زندگی می کنیم. به قدری قدرتمند شدیم که تصور می کنیم صاحبش هستیم. می توانیم آن را کنکاش و کشف کنیم اما آیا می توان گفت برای ماست؟! بله می توان گفت اما باید حواسمان باشد که در این دارایی شرکایی نیز داریم. شرکای ما تمام موجودات زنده شناخته و ناشناخته و حتی به تعبیری موجودات بی جان هم هستند! مجموعه ما موجودات طبیعت را شکل می دهد. ما نمی توانیم بگوییم حامی طبیعتیم ما خود بخشی از طبیعتیم. اگر هم دلسوزی می کنیم نه لطف است و نه منت. وظیفه است. ما برای زنده ماندن باید دلسوز طبیعت باشیمو طبیعتی که به منت نهاده و ما را زنده کرده است. ما را آفریده است. خوشحال باشیم که جان داریم. خوشحال باشیم که سنگ بی جان نیستیم! این صحبت ها شاید برای شما خنده دار باشد اما لحظه ای تصور کنید که نبودید! شاید در جهانی دیگر در جهانی موازی، من نویسنده دکمه های کیبوردم باشم!!! در جهانی هم احتمالا یک سلول هستم که از دیدگاهم جهانم ارگانی است که در آن زندگی می کنم.